Author: Ampol Jane

พูดกันบ่อย ๆ พูดกันหลายคน พูดกันหลายวาระว่า ปืนแตก สงสัยจังว่าปืนแตกนั้นมันแตกยังไง แบบไหน ขอให้พิจารณารูปปืนแตกที่ลงตีพิมพ์นี้   Remember that all news is biased. จำเอาไว้ ข่าวสารทั้งหมดมีอคติ มีความเอนเอียง ดังนั้นไม่จำเป็นต้องเชื่อผมก็ได้ เพราะว่าผมกำลังให้ข่าวเอนไปถึงหลวงพ่อเปลี้ย

ทำไมต้องนางกวัก ? ผมยื่นใบขออนุญาตลาพักเรื่องพระเครื่องสักฉบับ เพราะว่าจะต้องพูดถึงเรื่องนางกวัก ซึ่งเกิดมีปัญหาขัดคาหัวใจมาเนิ่นนานพอสมควร คงต้องบอกว่าที่จะพูดกันในบัดนี้นั้น เป็นทั้งความคิดเห็นส่วนตัวซึ่งอาจมีผิดและถูกตามประสาปุถุชนธรรมดา ซึ่งพระพุทธเจ้าแสดงแล้วว่าคนเรามีทั้งเห็นถูกและเห็นผิดเป็นธรรมดา ความเห็นของผมก็ไม่อาจบอกได้ว่าถูกหรือผิดเป็นธรรมดาเหมือนกัน ผมเห็นว่าไม่ควรแขวนหรือวางนางกวักไว้เสมอกับพระพุทธรูปพระสงฆ์หมายถึงว่าไม่ควรตั้งนางกวักไว้บนหิ้งบูชาเสมอกับพระพุทธรูปหรือพระสงฆ์และไม่ควรแขวนสร้อยคอโดยมีนางกวักอยู่ร่วมกับพระสงฆ์เพศของนางกวักนั้น ต่ำกว่าพระ นางกวัก คือ ผู้หญิงคนหนึ่ง ผมเชื่อว่าหลายคนอาจเห็นด้วยกับผมในข้อนี้ และทราบความนัยนี้แจ่มใจหลายท่านแล้ว แต่ว่าก็มีอีกมายมายที่ยังไม่ทราบ กุญแจเพื่อเปิดเหตุผลจึงมีชื่อว่า “ทำไม” พระพุทธองค์เคยกล่าวว่า

ไม่อยากคิดว่าอุทกภัย ๘ จังหวัดภาคใต้ที่ทำให้คนตายและบาดเจ็บหลายร้อยคน รวมทั้งผู้ประสบความเดือดร้อนอีกนับแสนคนนั้น เกิดขึ้นเพราะการตัดไม้ทำลายป่า แต่บางแห่งที่น้ำลดระดับลงแล้ว กลับมีการค้นพบไม้ลึกลับจำนวนมากซึ่งไม่อาจบอกได้ว่าเป็นไม้ลักลอบหรือไม้ถูกต้องตามกฎหมาย มองจากภาพถ่ายทางอากาศยังได้เห็นไม้ซุงกองพะเนินอยู่หย่อมโน้นหย่อมนี้ทั่วไปในพื้นที่อันมหาศาล คุณชวน หลีกภัย บอกว่าน่าจะนำไม้เหล่านี้ยกให้ราษฎรเอาไปแปรรูปทำบ้านเรือนอาศัยแทนที่เสีย หายยับเยินเพราะน้ำท่วม และผมก็เชื่อว่าคงจะทำบ้านครบหรือเกือบจะครบทุกครอบครัวทีเดียว เพราะเห็นได้ว่าไม้ที่ถูกโค่นกระจัดกระจายอยู่ตลอดพื้นที่ป่านั้นมีมากมาย จริง ๆ ครับ, น้ำลดตอผุด เรื่องตัดไม้ทำลายป่านี้ ต้องยอมรับกันว่าได้เกิดขึ้นแล้วตลอดมาและไม่มีทีว่าจะหยุดยั้งไปได้แม้ป่าจะเหลือน้อยจนน่าตกอกตกใจ

ไปขอบฟ้า เขียนโดย อำพล เจน —————- กาลเวลาเดินทางไม่เคยหยุด,บางคนยกย่องให้กาลเวลาเป็นนักเดินทางผู้ยิ่งใหญ่ มันไม่เคยหยุดพัก ไม่เคยเหนื่อยอ่อน ไม่เคยเร่งร้อน แต่มันเดินทางได้เรื่อย ๆ อย่างสม่ำสมอและแน่นอน มันซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ และทำงานของมันอย่างเที่ยงตรง กาลเวลาไม่มีมันสมอง ไม่มีความคิด ไม่มีความจำ แต่มนุษย์ผู้เกิดมาและดำรงอยู่ในระหว่างกาลเวลารู้จักคิดรู้จักจำและฉลาดที่จะรู้จักกำหนดให้กาลเวลาเดินทางอยู่ในวงกลมสมมติ วงกลมสมมติถูกกำหนดให้มีรูปร่างเป็นนาฬิกาบอกวินาที นาที